Słownik Finansowy

Określenie opisujące wystąpienie ujemnego salda na rachunku lub możliwość wykorzystania większej ilości środków niż te, które znajdują się na koncie, przyznawana przez instytucję finansową.
Jednostka składająca lub posiadająca pienieżny lub rzeczowy depozyt w banku – np. imienny rachunek bankowy lub wierzytelność do banku potwierdzoną dokumentem wystawionym przez bank. Deponentami śa: osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, szkolne kasy oszczędności i prcownicze kasy zapomogowo – pożyczkowe.
Środki finansowe lub inne wartości powierzone uprawnionej instytucji finansowej. Podlegają podziałowi na dwie kategorie: depozyty a’vista (z możliwością natychmiastowej wypłaty) i depozyty terminowe (tzw. kokaty, które polegą na przekazaniu środków na określony czas w zamian za otrzymywanie zysków odzwierciedlonych odsetkami).
Zjawisko polegające na oslabieniu waluty krajowej względem waluty zagranicznej.
Wskaźnik dochody dyspozycyjnego (czyli tego, który zostaje w portfelu gospodarstwa domowego po opłaceniu wszystkich comiesięcznych zobowiązań finansowych z comiesięcznych dochodów wszystkich jgo członków). Wykorzystywany do określania zdolności kredytowej (Dispoable income).
Ustalenie aktualnej wartości danego środka na podstawie jego wartości w przyszłości – technika obliczeniowa wykorzystywana przy ustalaniu ceny papierów wartościowych podczas ich zbycia przed terminem zapadalności lub narzędzie prognostyczne na określeie wartości początkowej inwestycji, która w danym okresie powinna przynieść określony zysk.
Zysk netto wypracowany przez spółkę, który wypłacany jest proporcjonalnie na rzecz jej wspólników lub osób posiadających jej akcje (akcjonariuszy).