Słownik Finansowy

Papier wartościowy potwierdzający wierzytelność emitenta wobec obligatariusza (nabywca obligacji). Może posiadać charakter pieniężny lub niepieniężny, a spełniana jest przez emitenta po upływie określonego czasu (terminu zapadalności).
Koszt ponoszony przez kredytobiorcę za korzystanie z pożyczonych pieniędzy. Naliczane są według ustalonej stopy procentowej od kwoty pożyczonego kapitalu.
Okres, na który został zaciągnięty kredyt – liczony jest od momentu przekzania środków finansowych do dnia całkowitej spłaty zobowiązania. Jego długość zależy od zdolności kredtowej kredytobiorcy i od zaproponowanych mu warunków oraz rodzaju samego kredytu.
Umowa, która najczęściej łączy bank lub inną instytucję finansową z kupującym.  Za określone w umowie wynagrodzenie taka instytucja gwarantuje klientowi sprzedaż danej waluty po stałym kursie bazowym, nawet jeżeli uległ on zmianie na rynku. Idealne narzędzie do minimalizacji niekorzystnego wpływu ryzyka walutowego.
Końcowa opłata, dzięki której przedmiot leasingu staje się własnością leasingobiorcy. Może być sciśle uregulowanym wymogiem w umowie leasingowej lub mieć charakter opcjonalny – leasingobiorca może sam zadecydować, czy jest zainteresowany wykupem przedmiotu leasingu.
Dokument urzędowy, który stanowi autorską opinię rzeczoznawcy dotyczącą wyznaczników pozwalających na określenie wartości nieruchomości. Zawiera m.in: informacje o wodzału, położeniu i przeznczeniu danej nieruchomości, opis jej stanu, charakterystykę rynku nieruchomości zbieżnych, a także wynik wyceny wraz z poszczególnymi obliczeniami. Może zostać wykotrzystany w ciągu 12 miesięcy od czasu sporządzenia, chyba że zostaje uaktualniony. Bank może poprosić o taki dokument np. ws. udzielenia kredytu hipotecznego jako potwierdzenie faktycznej warości nieruchomości, która ma służyć jako zabezpieczenie kredytu.
Przychód, przysługujący bankom lub innym instytucjom finansowym z racji pożyczenia kapitału.
Roczny koszt pożyczki zależny od pożyczonego kapitału (np. kwoty kredytu). Nie obejmuje jakichkolwiek dodatkowych opłat związanych z przyznaniem kredytu.
Prowizja, której wysokość nie może przekroczyć 1% całej kwoty zadłużenia (w przypadku kredytów, w których do spłaty pozostało mniej niż 12 miesięcy – 0,5%, w przypadku kredytów hipotecznych – 2% kwoty spłaconej przed terminem). Bank może ją nałożyć na klienta tylko w wypadku, w którym odpowiednie zapisy o prowizji zostały zawarte w umowie.